hububat


hububat
(A.)
[ تﺎﺑﻮﺒﺣ ]
tahıl.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • hububat — is., Ar. ḥubūbāt Tahıl Benim memleketim de ziraata elverişlidir, hububat yetiştirir. R. H. Karay …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • hübubat — ə. «həbbə» c. dənli bitkilər …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • HUBUBÂT — Habbeler, tâneli nebatlar, taneler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • donbul — hububat ve meyve catın tenuz olmuşu, nim puhte …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • tahıl — is., Ar. daḫl Buğday, arpa, mısır, yulaf, çavdar, pirinç vb. hasat edilen ürünler ile tohumlarının genel adı, hububat Birleşik Sözler tahıl ambarı tahıl yemi …   Çağatay Osmanlı Sözlük

  • kewçi — Uygur ellerine kadar Kâ şgaristanda kullan ılan 10 rıtllık bir hububat ölçe ği I, 417 …   Divan-i Luqat-i it-Türk Dizini

  • AŞURE — (Aşurâ) Arabi aylardan olan Muharrem ayının onuncu günü. Aynı günde çeşitli hububat ve kuruyemişler katılarak yapılan tatlı …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • BİRİNC — f. Bir hububat cinsi olan pirinç. * Pilav. * Pirinç madeni …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • CÜLBAN — Burçak dedikleri hububat cinsi …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • EKYAL — (Keyl. C.) Keyller, kileler, hububat ölçüleri, ölçekler …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük